X
تبلیغات
رایتل
احکام وضو

299 کسى که در کارهاى وضو و شرایط آن مثل پاک بودن آب و غصبى نبودن آن خیلى شک می‏کند، باید به شک خود اعتنا نکند.

300 اگر شک کند که وضوى او باطل شده یا نه، بنا می‏گذارد که وضوى او باقى است. ولى اگر بعد از بول استبراء نکرده و وضو گرفته باشد و بعد از وضو رطوبت ازاو بیرون آید که نداند بول است‏یا چیز دیگر، وضوى او باطل است.

301 کسى که شک دارد وضو گرفته یا نه، باید وضو بگیرد.

302 کسى که می‏داند وضو گرفته و حدثى هم از او سر زده مثلا بول کرده، اگر نداند کدام جلوتر بوده، چنانچه پیش از نماز است باید وضو بگیرد و اگر در بین نماز است باید نماز را بشکند و وضو بگیرد، و اگر بعد از نماز است باید وضو بگیرد و باید نمازى را که خوانده دوباره بخواند.

303 اگر بعد از نماز شک کند که وضو گرفته یا نه، نماز او صحیح است، ولى باید براى نمازهاى بعد وضو بگیرد.

304 اگر در بین نماز شک کند که وضو گرفته یا نه، نماز او باطل است و باید وضو بگیرد و نماز را بخواند.

305 اگر بعد از نماز شک کند که قبل از نماز وضوى او باطل شده یا بعد از نماز، نمازى که خوانده صحیح است.

306 اگر انسان مرضى دارد که بول او قطره قطره می ریزد یا نمی‏تواند از بیرون آمدن غائط خوددارى کند، چنانچه یقین دارد که از اول وقت نماز تا آخر آن به مقدار وضو گرفتن و نماز خواندن مهلت پیدا می‏کند، باید نماز را در وقتى که مهلت پیدا می‏کند بخواند. و اگر مهلت او به مقدار کارهاى واجب نماز است باید در وقتى که مهلت دارد فقط کارهاى واجب نماز را بجا آورد و کارهاى مستحب آن مانند اذان و اقامه و قنوت را ترک نماید.

307 اگر به مقدار وضو و نماز مهلت پیدا نمی‏کند و در بین نماز چند دفعه بول از او خارج می‏شود، وضوى اول کافى است. ولى چنانچه مرضى دارد که در بین نماز چند مرتبه غائط از او خارج می‏شود که اگر بخواهد بعد از هر دفعه وضو بگیرد سخت نیست، باید ظرف آبى پهلوى خود بگذارد و هر وقت غائط از او خارج شد وضو بگیرد و بقیه نماز را بخواند.

308 کسى که غائط او طورى پى در پى از او خارج می‏شود که وضو گرفتن بعداز هر دفعه براى او سخت است، اگر بتواند مقدارى از نماز را با وضو بخواند،باید براى هر نماز یک وضو بگیرد.

309 کسى که بول پى در پى از او خارج می‏شود، اگر در بین دو نماز قطره بولى‏از او خارج نشود، می‏تواند با یک وضو هر دو نماز را بخواند. و قطره‏هایى که بین نماز.خارج می‏شود، اشکال ندارد.

310 کسى که بول یا غائط پى در پى از او خارج می‏شود، اگر نتواند هیچ مقدار از نماز را با وضو بخواند، می‏تواند چند نماز را با یک وضو بخواند، مگر اختیارا بول یا غائط کند، یا چیز دیگرى که وضو را باطل می‏کند پیش آید.

311 اگر مرضى دارد که نمی‏تواند از خارج شدن باد جلوگیرى کند، باید به وظیفه کسانى که نمی‏توانند از بیرون آمدن غائط خوددارى کنند، عمل نماید.

312 کسى که غائط پى در پى از او خارج می‏شود، باید براى هر نمازى وضو بگیرد و و فورا مشغول نماز شود. ولى براى بجا آوردن سجده و تشهد فراموش شده و نماز احتیاط که باید بعد از نماز انجام داد، در صورتى که آنها را بعد از نماز فورا بجا بیاورد، وضو گرفتن لازم نیست.

313 کسى که بول او قطره قطره می ریزد باید براى نماز به وسیله کیسه‏اى که‏در آن، پنبه یا چیز دیگرى است که از رسیدن بول به جاهاى دیگر جلوگیرى می‏کند، خود را حفظ نماید. و احتیاط واجب آن است که پیش از هر نماز مخرج بول را که نجس شده آب بکشد. و نیز کسى که نمی‏تواند از بیرون آمدن غائط خوددارى کند،چنانچه ممکن باشد، باید به مقدار نماز از رسیدن غائط به جاهاى دیگر جلوگیرى نماید.و احتیاط واجب آن است که اگر مشقت ندارد، براى هر نماز مخرج غائط را آب بکشد.

314 کسى که نمی‏تواند از بیرون آمدن بول و غائط خوددارى کند، در صورتى که ممکن باشد و مشقت و زحمت و خوف ضرر نداشته باشد، باید به مقدار نماز از خارج شدن بول و غائط جلوگیرى نماید. و بنابر احتیاط واجب اگر چه خرج داشته باشد، بلکه اگر مرض او به آسانى معالجه شود، خود را معالجه نماید.

315 کسى که نمی‏تواند از بیرون آمدن بول و غائط خوددارى کند، بعد از آن که مرض او خوب شد، لازم نیست نمازهایى را که در وقت مرض مطابق وظیفه‏اش خوانده قضا نماید. ولى اگر در بین وقت نماز مرض او خوب شود، باید نمازى را که در آن وقت‏خوانده دوباره بخواند.



چیزهایى که باید براى آنها وضو گرفت

316 براى شش چیز وضو گرفتن واجب است: اول: براى نمازهاى واجب غیر از نماز میت. دوم: براى سجده و تشهد فراموش شده، اگر بین آنها و نماز حدثى از او سر زده مثلا بول کرده باشد. سوم: براى طواف واجب خانه کعبه. چهارم: اگر نذر یا عهد کرده یا قسم خورده باشد که وضو بگیرد. پنجم: اگر نذر کرده باشد که جایى از بدن خود را به خط قرآن برساند. ششم: براى آب کشیدن قرآنى که نجس شده یا بیرون آوردن آن از مستراح و مانند آن، در صورتى که مجبور باشد دست‏یا جاى دیگر بدن خود را به خط قرآن برساند. ولى چنانچه معطل شدن به مقدار وضو بى احترامی به قرآن باشد، باید بدون این که وضو بگیرد، قرآن را از مستراح و مانند آن بیرون آورد، یا اگر نجس شده آب بکشد، و تا ممکن است از دست گذاشتن به خط قرآن خوددارى کند.

317 مس نمودن خط قرآن یعنى رساندن جایى از بدن به خط قرآن براى کسى که وضو ندارد، حرام است. ولى اگر قرآن را به زبان فارسى یا به زبان دیگر ترجمه کند،مس آن اشکال ندارد.

318 جلوگیرى کردن بچه و دیوانه از مس خط قرآن واجب نیست. ولى اگر مس نمودن آنان بى احترامی به قرآن باشد، باید از آنان جلوگیرى کنند.

319 کسى که وضو ندارد حرام است اسم خداوند متعال را به هر زبانى نوشته شده باشد، مس نماید. و همچنین است بنابر احتیاط واجب مس اسم مبارک پیغمبر و امام و حضرت زهرا علیهم السلام.

320 اگر پیش از وقت نماز به قصد اینکه با طهارت باشد وضو بگیرد یا غسل کند، صحیح است. و نزدیک وقت نماز هم اگر به قصد مهیا بودن براى نماز وضو بگیرد، اشکال ندارد.

321 کسى که یقین دارد وقت داخل شده اگر نیت وضوى واجب کند و بعد از وضو بفهمد وقت داخل نشده، وضوى او صحیح است.

322 مستحب است انسان براى نماز میت و زیارت اهل قبور و رفتن به مسجد و حرم امامان علیهم السلام وضو بگیرد، و همچنین براى همراه داشتن قرآن و خواندن و نوشتن آن و نیز براى مس حاشیه قرآن و براى خوابیدن، وضو گرفتن مستحب است و نیز مستحب است کسى که وضو دارد دوباره وضو بگیرد. و اگر براى یکى از این کارها وضو بگیرد هر کارى را که باید با وضو انجام داد، می‏تواند بجا آورد، مثلا می‏تواند با آن وضو نماز بخواند.




چیزهایى که وضو را باطل می‏کند

323 هفت چیز وضو را باطل می‏کند: اول: بول. دوم: غائط. سوم: باد معده و روده که از مخرج غائط خارج شود. چهارم: خوابى که به واسطه آن چشم نبیند و گوش نشنود. ولى اگر چشم نبیند و گوش بشنود وضو باطل نمی‏شود. پنجم: چیزهایى که عقل را از بین می‏برد، مانند دیوانگى و مستى و بیهوشى. ششم: استحاضه زنان، که بعدا گفته می‏شود. هفتم: کارى که براى آن باید غسل کرد مانند جنابت.



احکام وضوى جبیره

چیزى که با آن زخم و شکسته را می‏بندند و دوایى که روى زخم و مانند آن می‏گذارند جبیره نامیده می‏شود.

324 اگر در یکى از جاهاى وضو زخم یا دمل یا شکستگى باشد، چنانچه روى آن باز است و آب براى آن ضرر ندارد، باید به طور معمول وضو گرفت.

325 اگر زخم یا دمل یا شکستگى در صورت و دستها است و روى آن باز است و آب ریختن روى آن ضرر دارد، اگر اطراف آن را بشوید کافى است. ولى چنانچه کشیدن دست تر بر آن ضرر ندارد، بهتر آن است که دست تر بر آن بکشد و بعد پارچه پاکى روى آن بگذارد و دست تر را روى پارچه هم بکشد. و اگر این مقدار هم ضرر دارد یا زخم نجس است و نمی‏شود آب کشید، باید اطراف زخم را به طورى که‏در وضو گفته شد، از بالا به پایین بشوید و بنابر احتیاط مستحب پارچه پاکى روى زخم بگذارد و دست تر روى آن بکشد. و اگر گذاشتن پارچه ممکن نیست‏شستن اطراف زخم کافى است و در هر صورت تیمم لازم نیست.

326 اگر زخم یا دمل یا شکستگى در جلوى سر یا روى پاها است و روى آن باز است چنانچه نتواند آن را مسح کند باید پارچه پاکى روى آن بگذارد و روى پارچه را با ترى آب وضو که در دست مانده مسح کند و بنابر احتیاط مستحب تیمم هم بنماید و اگر گذاشتن پارچه ممکن نباشد، باید بجاى وضو تیمم کند و بهتر است‏یک وضو بدون مسح هم بگیرد.

327 اگر روى دمل یا زخم یا شکستگى بسته باشد، چنانچه بازکردن آن ممکن است و زحمت و مشقت هم ندارد و آب هم براى آن ضرر ندارد، باید روى آن را باز کند و وضو بگیرد، چه زخم و مانند آن در صورت و دستها باشد، یا جلوى سر و روى پاها.

328 اگر زخم یا دمل یا شکستگى در صورت یا دستها باشد و بشود روى آن را باز کرد، چنانچه ریختن آب روى آن ضرر دارد و کشیدن دست تر ضرر ندارد، واجب است دست تر روى آن بکشد.

329 اگر نمی‏شود روى زخم را باز کرد ولى زخم و چیزى که روى آن گذاشته پاک است و رسانیدن آب به زخم ممکن است و ضرر و زحمت و مشقت هم ندارد،باید آب را به روى زخم برساند، و اگر زخم یا چیزى که روى آن گذاشته نجس است،چنانچه آب کشیدن آن و رساندن آب به روى زخم ممکن باشد بدون زحمت و مشقت،باید آن را آب بکشد و موقع وضو آب را به زخم برساند، و در صورتى که آب براى زخم ضرر دارد، یا آن که رساندن آب به روى زخم ممکن نیست‏یا زخم نجس است‏و نمی‏شود آن را آب کشید، باید اطراف زخم را بشوید و اگر جبیره پاک است‏روى آن را مسح کند، و اگر جبیره نجس است‏یا نمی‏شود روى آن را دست تر کشید،مثلا دوایى است که به دست می‏چسبد، پارچه پاکى را به طورى که جزء جبیره حساب شود، روى آن بگذارد و دست تر روى آن بکشد و اگر این هم ممکن نیست احتیاط واجب آن است که وضو بگیرد و تیمم هم بنماید.

330 اگر جبیره تمام صورت یا تمام یکى از دستها فرا گرفته باشد باز احکام جبیره جارى و وضوى جبیره‏اى کافى است، ولى اگر معظم اعضاى وضو را گرفته باشد، بنابر احتیاط، باید جمع نماید بین عمل جبیره و تیمم، اگر چه کفایت تیمم در این صورت بعید نیست.

331 اگر جبیره تمام اعضاى وضو را گرفته باشد، باید تیمم بنماید.

332 کسى که در کف دست و انگشتها جبیره دارد و در موقع وضو دست تر روى آن کشیده است می‏تواند سر و پا را با همان رطوبت مسح کند یا از جاهاى دیگر وضو رطوبت بگیرد.

333 اگر جبیره تمام پهناى روى پا را گرفته ولى مقدارى از طرف انگشتان و مقدارى از طرف بالاى پا باز است، باید جاهایى که باز است روى پا را و جایى که جبیره است روى جبیره را مسح کند.

334 اگر در صورت یا دستها چند جبیره باشد، باید بین آنها را بشوید. و اگر جبیره‏ ها در سر یا روى پاها باشد، باید بین آنها را مسح کند. و در جاهایى که جبیره است باید بدستور جبیره عمل نماید.

335 اگر جبیره بیشتر از معمول اطراف زخم را گرفته و برداشتن آن ممکن نیست، باید به دستور جبیره عمل کند، و بنابر احتیاط واجب تیمم هم بنماید واگر برداشتن جبیره ممکن است باید جبیره را بردارد، پس اگر زخم در صورت و دست است اطراف آن را بشوید و اگر در سر یا روى پاها است اطراف آن را مسح کند و براى جاى زخم به دستور جبیره عمل نماید.

336 اگر در جاى وضو زخم و جراحت و شکستگى نیست، ولى به جهت دیگرى آب براى همه دست و صورت ضرر دارد، باید تیمم کند و احتیاط مستحب آن است که وضوى جبیره‏اى هم بگیرد، ولى اگر براى مقدارى از دست و صورت ضرر دارد چنانچه اطراف آن را بشوید کافى بودن بعید نیست، ولى احتیاط به تیمم ترک نشود.

337 اگر جایى از اعضاى وضو را رگ زده است و نمی‏تواند آن را آب بکشد یا آب براى آن ضرر دارد، اگر روى آن بسته است، باید به دستور جبیره عمل کند. و اگر معمولا باز است‏شستن اطراف آن کافى است.

338 اگر در جاى وضو یا غسل چیزى چسبیده است که برداشتن آن ممکن نیست، یا به‏قدرى مشقت دارد که نمی‏شود تحمل کرد، باید به دستور جبیره عمل کند.

339 غسل جبیره‏اى مثل وضوى جبیره‏اى است، ولى بنابر احتیاط واجب بایدآن را ترتیبى به جا آوردند نه ارتماسى.

340 کسى که وظیفه او تیمم است، اگر در بعضى از جاهاى تیمم او زخم یا دمل یا شکستگى باشد، باید به دستور وضوى جبیره‏اى، تیمم جبیره‏اى نماید.

341 کسى که باید با وضو یا غسل جبیره‏اى نماز بخواند چنانچه بداند که تا آخر وقت عذر او برطرف نمی‏شود، می‏تواند در اول وقت نماز بخواند. ولى اگر امید دارد که تا آخر وقت عذر او برطرف شود، احتیاط واجب آن است که صبر کند واگر عذر او برطرف نشد در آخر وقت نماز را با وضو یا غسل جبیره‏اى بجا آورد.

342 اگر انسان براى مرضى که در چشم اوست موى چشم خود را بچسباند، باید وضو و غسل را جبیره‏اى انجام دهد، و احتیاط آن است که تیمم هم بنماید.

343 کسى که نمی‏داند وظیفه ‏اش تیمم است‏یا وضوى جبیره‏اى بنابر احتیاط واجب باید هر دو را بجا آورد.

344 نمازهایى را که انسان با وضوى جبیره‏اى خوانده، صحیح است و بعداز آن که عذرش برطرف شد، براى نمازهاى بعد هم نباید وضو بگیرد، ولى اگر براى آنکه نمی‏دانسته تکلیفش جبیره است‏یا تیمم هر دو را انجام داده باشد، باید براى نمازهاى بعد وضو بگیرد.




غسلهاى واجب

غسلهاى واجب هفت است: اول: غسل جنابت. دوم: غسل حیض. سوم: غسل نفاس. چهارم: غسل استحاضه. پنجم: غسل مس میت. ششم: غسل میت. هفتم: غسلى که به واسطه نذر و قسم و مانند اینها واجب می‏شود.




احکام جنابت

345 به دو چیز انسان جنب می‏شود: اول: جماع. دوم: بیرون آمدن منى، چه در خواب باشد یا بیدارى، کم باشد یا زیاد، با شهوت باشد یا بى‏شهوت، با اختیار باشد یا بى‏اختیار.

346 اگر رطوبتى از انسان خارج شود و نداند منى است‏یا بول یا غیر اینها چنانچه با شهوت و جستن بیرون آمده و بعد از بیرون آمدن آن بدن سست‏ شده،آن رطوبت‏ حکم منى دارد، و اگر هیچ یک از این سه نشانه یا بعضى از اینها را نداشته باشد، حکم منى ندارد. ولى در زن و مریض، لازم نیست آن آب با جستن بیرون آمده باشد، بلکه اگر با شهوت بیرون آمده باشد، در حکم منى است و لازم نیست بدن او سست‏شود.

347 اگر از مردى که مریض نیست، آبى بیرون آید که یکى از سه نشانه‏اى را که در مساله پیش گفته شد داشته باشد و نداند نشانه‏ هاى دیگرى را داشته یا نه،چنانچه پیش از بیرون آمدن آن آب وضو نداشته، باید وضو بگیرد.

348 مستحب است انسان بعد از بیرون آمدن منى بول کند، و اگر بول نکند و بعداز غسل رطوبتى از او بیرون آید، که نداند منى است ‏یا رطوبت دیگر حکم منى دارد.

349 اگر انسان جماع کند و به اندازه ختنه‏گاه یا بیشتر داخل شود، در زن باشد یا در مرد، در قبل باشد یا در دبر، بالغ باشند یا نابالغ اگر چه منى بیرون نیاید هر دو جنب می‏شوند.

350 اگر شک کند که به مقدار ختنه‏ گاه داخل شده یا نه، غسل بر او واجب نیست.

351 اگر نعوذ بالله حیوانى را وطى کند یعنى با او نزدیکى نماید و منى از او بیرون آید غسل تنها، کافى است. و اگر منى بیرون نیاید، چنانچه پیش از وطى وضو داشته باز هم غسل تنها کافى است، و اگر وضو نداشته، احتیاط واجب آن است که غسل کند، وضو هم بگیرد.

352 اگر منى از جاى خود حرکت کند و بیرون نیاید یا انسان شک کند که منى ازاو بیرون آمده یا نه غسل بر او واجب نیست.

353 کسى که نمی‏تواند غسل کند ولى تیمم برایش ممکن است، بعد از داخل شدن وقت نماز، بدون جهت با عیال خود نزدیکى کند، اشکال دارد. ولى اگر براى لذت بردن یا ترس از براى خودش باشد اشکال ندارد.

354 اگر در لباس خود منى ببیند و بداند که از خود او است و براى آن غسل نکرده، باید غسل کند و نمازهایى را که یقین دارد بعد از بیرون آمدن منى خوانده قضا کند، ولى نمازهایى را که احتمال می‏دهد بعد از بیرون آمدن آن منى خوانده، لازم نیست قضا نماید.




چیزهایى که بر جنب حرام است

355 پنج چیز بر جنب حرام است: اول: رساندن جایى از بدن به خط قرآن یا به اسم خدا و اسامی مبارکه پیامبران و امامان علیهم‏السلام، به احتیاط واجب حکم اسم خدا را دارد. دوم: رفتن در مسجدالحرام و مسجد پیغمبر صلى الله علیه و آله و سلم، اگر چه از یک در داخل و از در دیگر خارج شود. سوم: توقف شود، یا براى برداشتن چیزى برود مانعى ندارد. و احتیاط واجب آن است که در حرم امامان هم توقف نکند. چهارم: گذاشتن چیزى در مسجد. پنجم: خواندن سوره‏اى که سجده واجب دارد و آن چهار سوره است: اول: سوره سى و دوم قرآن (الم تنزیل) دوم: سوره چهل و یکم (حم سجده) سوم: سوره پنجاه و سوم (و النجم) چهارم: سوره نود و ششم (اقرا) و اگر یک حرف را به قصد یکى از این چهار سوره هم بخواند حرام است.




چیزهاى که بر جنب مکروه است

356 نه چیز بر جنب مکروه است: اول و دوم: خوردن و آشامیدن، ولى اگر وضو بگیرد مکروه نیست. سوم: خواندن بیشتر از هفت آیه از سوره‏هایى که سجده واجب ندارد. چهارم: رساندن جایى از بدن به جلد و حاشیه و بین خطهاى قرآن. پنجم: همراه داشتن قرآن. ششم: خوابیدن، ولى اگر وضو بگیرد یا به واسطه نداشتن آب، بدل از غسل تیمم کند، مکروه نیست. هفتم: خضاب کردن به حنا و مانند آن. هشتم: مالیدن روغن به بدن. نهم: جماع کردن بعد از آن که محتلم شده،یعنى در خواب منى از او بیرون آمده است.
غسل جنابت

357 غسل جنابت به خودى خود مستحب است، و براى خواندن نماز واجب و مانند آن واجب می‏شود. ولى براى نماز میت و سجده شکر و سجده‏هاى واجب قرآن غسل جنابت لازم نیست.

358 لازم نیست در وقت غسل نیت کند که غسل واجب یا مستحب می‏کنم و اگر فقط به قصد قربت‏یعنى براى انجام فرمان خداوند عالم غسل کند، کافى است.

359 اگر یقین کند وقت نماز شده و نیت غسل واجب کند بعد معلوم شود که پیش از وقت غسل کرده، غسل او صحیح است.

360 غسل را چه واجب باشد و چه مستحب، به دو قسم می‏شود انجام داد ترتیبى و ارتماسى.




غسل ترتیبى

361 در غسل ترتیبى باید به نیت غسل، اول سر و گردن، بعد طرف راست،بعد طرف چپ بدن را بشوید. و اگر عمدا یا از روى فراموشى یا به واسطه ندانستن مساله به این ترتیب عمل نکند، غسل او باطل است.

362 نصف ناف و نصف عورت را باید با طرف راست بدن و نصف دیگر را باید با طرف چپ بشوید، بلکه بهتر است تمام ناف و عورت با هر دو طرف شسته شود.

363 براى آنکه یقین کند هر سه قسمت، یعنى سر و گردن و طرف راست و طرف چپ را کاملا غسل داده، باید هر قسمتى را که می‏شوید مقدارى از قسمتهاى دیگر را هم با آن قسمت بشوید. بلکه احتیاط مستحب آن است که تمام طرف راست گردن را با طرف راست بدن، و تمام طرف چپ گردن را با طرف چپ بدن بشوید.

364 اگر بعد از غسل بفهمد جایى از بدن را نشسته و نداند کجاى بدن است، باید دوباره غسل کند.

365 اگر بعد از غسل بفهمد مقدارى از بدن را نشسته، چنانچه از طرف چپ باشد شستن همان مقدار کافى است، و اگر از طرف راست باشد، باید بعد از شستن آن مقدار، دوباره طرف چپ را بشوید. و اگر از سر و گردن باشد، باید بعد از شستن آن مقدار، دوباره طرف راست و بعد طرف چپ را بشوید.

366 اگر پیش از تمام شدن غسل، در شستن مقدارى از طرف چپ شک کند،شستن همان مقدار کافى است. ولى اگر بعد از اشتغال به شستن طرف چپ در شستن طرف راست‏یا مقدارى از آن شک کند یا بعد از اشتغال به شستن طرف راست در شستن سر و گردن یا مقدارى از آن شک نماید، نباید اعتنا کند.




غسل ارتماسى

367 در غسل ارتماسى اگر به نیت غسل ارتماسى به تدریج در آب فرو رود تا تمام بدن زیر آب رود غسل او صحیح است، و احتیاط آن است که یک دفعه زیر آب رود.

368 در غسل ارتماسى اگر همه بدن زیر آب باشد و بعد از نیت غسل، بدن را حرکت دهد، غسل او صحیح است.

369 اگر بعد از غسل ارتماسى بفهمد به مقدارى از بدن آب نرسیده، چه جاى آن را بداند یا نداند، باید دوباره غسل کند.

370 اگر براى غسل ترتیبى وقت ندارد و براى ارتماسى وقت دارد باید غسل ارتماسى کند.

371 کسى که روزه واجب گرفته یا براى حج‏یا عمره احرام بسته، نمی‏تواند غسل ارتماسى کند. ولى اگر از روى فراموشى غسل ارتماسى کند، صحیح است.




احکام غسل کردن

372 در غسل ارتماسى باید تمام بدن پاک باشد، ولى در غسل ترتیبى پاک بودن تمام بدن لازم نیست. و اگر تمام بدن نجس باشد و هر قسمتى را پیش از غسل دادن آن قسمت آب بکشد، کافى است.

373 عرق جنب از حرام نجس نیست و کسى که از حرام جنب شده اگر با آب گرم هم غسل کند، صحیح است.

374 اگر در غسل به اندازه سر مویى از بدن نشسته بماند، غسل باطل است،ولى شستن جاهایى از بدن که دیده نمی‏شود، مثل توى گوش و بینى، واجب نیست.

375 جایى را که شک دارد از ظاهر بدن است‏یا از باطن آن، شستن آن لازم نیست، ولى احتیاط در شستن است.

376 اگر سوراخ جاى گوشواره و مانند آن به قدرى گشاد باشد که داخل آن دیده شود، باید آن را شست و اگر دیده نشود شستن داخل آن لازم نیست.

377 چیزى را که مانع رسیدن آب به بدن است، باید برطرف کند. و اگر پیش از آن که یقین کند برطرف شده غسل نماید، غسل او باطل است.

378 اگر موقع غسل شک کند، چیزى که مانع از رسیدن آب باشد، در بدن او هست ‏یا نه، چنانچه شکش منشا عقلایى داشته باشد، باید وارسى کند تا مطمئن شود که مانعى نیست.

379 در غسل باید موهاى کوتاهى را که جزو بدن حساب می‏شود، بشوید و بنابر احتیاط شستن موهاى بلند هم لازم می‏باشد.

380 تمام شرطهایى که براى صحیح بودن وضو گفته شد، مثل پاک بودن آب و غصبى نبودن آن، در صحیح بودن غسل هم شرط است ولى در غسل لازم نیست بدن را از بالا به پایین بشوید، و نیز در غسل ترتیبى، لازم نیست بعد از شستن هر قسمت فورا قسمت دیگر را بشوید، بلکه اگر بعد از شستن سر و گردن مقدارى صبر کند و بعد طرف راست را بشوید و بعد از مدتى طرف چپ را بشوید، اشکال ندارد. ولى کسى که نمی‏تواند از بیرون آمدن بول و غائط خوددارى کند، اگر به اندازه‏اى که غسل کند و نماز بخواند، بول و غائط از او بیرون نمی‏آید، چنانچه وقت تنگ باشد، بایدهر قسمت را فورا بعد از قسمت دیگر غسل دهد و بعد از غسل هم فورا نماز بخواند. و همچنین است‏حکم زن مستحاضه که بعدا گفته می‏شود.

381 کسى که قصد دارد پول حمامی را ندهد یا بدون اینکه بداند حمامی راضى است بخواهد نسیه بگذارد، اگر چه بعد حمامی را راضى کند، غسل او باطل است.

382 اگر حمامی راضى باشد که پول حمام نسیه بماند ولى کسى که غسل می‏کند قصدش این باشد که طلب او را ندهد، یا از مال حرام بدهد، غسل او صحیح است.

383 اگر بخواهد پول حرام یا پولى که خمس آن را نداده به حمامی بدهد، غسل او باطل است.

384 اگر مخرج غائط را در آب خزینه تطهیر کند و پیش از غسل شک کند که چون در خزینه تطهیر کرده حمامی به غسل کردن او راضى است‏یا نه، غسل او باطل است،مگر اینکه پیش از غسل حمامی را راضى کند.

385 اگر شک کند که غسل کرده یا نه، باید غسل کند. ولى اگر بعد از غسل شک کند که غسل او درست بوده یا نه، لازم نیست دوباره غسل نماید.

386 اگر در بین غسل حدث اصغر از او سر زند مثلا بول کند، غسل باطل نمی‏ شود.

387 هرگاه به خیال این که به اندازه غسل و نماز وقت دارد براى نماز غسل کند، اگر چه بعد از غسل بفهمد که به اندازه غسل وقت نداشته، غسل او صحیح است.

388 کسى که جنب شده اگر شک کند غسل کرده یا نه، نمازهایى را که خوانده صحیح است، ولى براى نمازهاى بعد باید غسل کند.

389 کسى که چند غسل بر او واجب است می‏تواند به نیت همه آنها یک غسل به جا آورد، یا آنها را جدا جدا انجام دهد.

390 کسى که جنب است، اگر بر جایى از بدن او آیه قرآن یا اسم خداوند متعال نوشته شده باشد، حرام است دست به آن نوشته بگذارد. و اگر بخواهد غسل کند باید آب را طورى به بدن برساند که دست او به نوشته نرسد.

391 کسى که غسل جنابت کرده، نباید براى نماز وضو بگیرد، ولى با غسلهاى دیگر نمی‏شود نماز خواند و باید وضو هم گرفت.




استحاضه

یکى از خونهایى که از زن خارج می‏شود، خون استحاضه است. و زن را در موقع دیدن خون استحاضه، مستحاضه می‏گویند.

392 خون استحاضه در بیشتر اوقات زرد رنگ و سرد است و بدون فشار و سوزش بیرون میاید و غلیظ هم نیست، ولى ممکن است گاهى سیاه یا سرخ و گرم و غلیظ باشد و با فشار و سوزش بیرون آید.

393 استحاضه سه قسم است: قلیله و متوسطه و کثیره. استحاضه قلیله آن است که خون، پنبه‏اى را که زن داخل فرج می‏نماید سوراخ نکند و از طرف دیگر ظاهر نشود. استحاضه متوسطه آن است که خون در پنبه فرو رود و از طرف دیگر ظاهر شود، ولى به دستمالى که معمولا زنها براى جلوگیرى از خون می‏بندند، جارى نشود. استحاضه کثیره آن است که خون از پنبه به دستمال جارى شود.




احکام استحاضه

394 در استحاضه قلیله باید زن براى هر نماز یک وضو بگیرد و ظاهر فرج را هم اگر خون به آن رسیده، آب بکشد و بنابر احتیاط واجب پنبه را عوض کند یا آب بکشد.

395 اگر پیش از نماز یا در بین نماز، خون استحاضه متوسطه ببیند، باید براى آن نماز غسل کند.

396 در استحاضه کثیره علاوه بر کارهاى استحاضه متوسطه که در مساله پیش گفته شد، باید براى هر نماز دستمال را عوض کند، یا آب بکشد و یک غسل براى نماز ظهر و عصر و یکى براى نماز مغرب و عشا به جا آورد، و بین نماز ظهر و عصر فاصله نیندازد. و اگر فاصله بیندازد باید براى نماز عصر دوباره غسل کند. و نیز اگر بین نماز مغرب و عشا فاصله بیندازد، باید براى نماز عشا دوباره غسل نماید.

397 اگر خون استحاضه، پیش از وقت نماز هم بیاید، اگر چه زن براى آن خون، وضو و غسل را انجام داده باشد، بنابر احتیاط واجب باید در موقع نماز وضو و غسل را بجا آورد.

398 مستحاضه متوسطه و کثیره که باید وضو بگیرد و غسل کند، هر کدام را اول بجا آورد، صحیح است. ولى بهتر آن است که اول وضو بگیرد.

399 اگر استحاضه قلیله زن، بعد از نماز صبح متوسطه شود، باید براى نماز ظهر و عصر غسل کند. و اگر بعد از نماز ظهر و عصر متوسطه شود، باید براى نماز مغرب و عشا غسل نماید.

400 اگر استحاضه قلیله یا متوسطه زن بعد از نماز صبح کثیره شود، باید براى نماز ظهر و عصر یک غسل، و براى نماز مغرب و عشا غسل دیگرى بجا آورد. و اگربعد از نماز ظهر و عصر کثیره شود، باید براى نماز مغرب و عشا غسل نماید.

401 مستحاضه کثیره یا متوسطه اگر پیش از داخل شدن وقت نماز براى نماز غسل کند، غسل او باطل است. بلکه اگر نزدیک اذان صبح براى نماز شب غسل کند و نماز شب را بخواند، احتیاط واجب آن است که بعد از داخل شدن صبح، دوباره غسل و وضو را بجا آورد.

402 زن مستحاضه، براى هر نمازى چه واجب باشد و چه مستحب، باید وضو بگیرد. و نیز اگر بخواهد نمازى را که خوانده احتیاطا دوباره بخواند، یا بخواهد نمازى را که تنها خوانده است دوباره با جماعت بخواند، باید تمام کارهایى را که براى استحاضه گفته شد انجام دهد. ولى براى خواندن نماز احتیاط و سجده فراموش شده و تشهد فراموش شده و سجده سهو، اگر آنها را بعد از نماز فورا بجا آورد، لازم نیست کارهاى استحاضه را انجام دهد.

403 زن مستحاضه بعد از آن که خونش قطع شد، فقط براى نماز اولى که می‏خواند،باید کارهاى استحاضه را انجام دهد و براى نمازهاى بعد لازم نیست

404 اگر زن نداند استحاضه او چه قسم است، موقعى که می‏خواهد نماز بخواند، بنابر احتیاط واجب مقدارى پنبه داخل فرج نماید و کمی صبر کند و بیرون آورد و بعد از آن که فهمید استحاضه او کدام یک از آن سه قسم است کارهایى را که براى آن قسم دستور داده شده انجام دهد، ولى اگر بداند تا وقتى که می‏خواهد نماز بخواند استحاضه او تغییر نمی‏کند، پیش از داخل شدن وقت هم می‏تواند خود را وارسى نماید.

405 زن مستحاضه اگر پیش از آنکه خود را وارسى کند، مشغول نماز شود، چنانچه قصد قربت داشته و به وظیفه خود عمل کرده مثلا استحاضه‏اش قلیله بوده و به وظیفه استحاضه قلیله عمل نموده، نماز او صحیح است. و اگر قصد قربت نداشته یا عمل او مطابق وظیفه‏اش نبوده، مثل آنکه استحاضه او متوسطه بوده و به وظیفه قلیله رفتار کرده، نماز او باطل است.

406 زن مستحاضه اگر نتواند خود را وارسى نماید، باید به آنچه مسلما وظیفه اوست عمل کند، مثلا اگر نمی‏داند استحاضه او قلیله است‏یا متوسطه، باید کارهاى استحاضه قلیله را انجام دهد، و اگر نمی‏داند متوسطه است‏یا کثیره، باید کارهاى استحاضه متوسطه را انجام دهد. ولى اگر بداند سابقا کدام یک از آن سه قسم بوده،باید به وظیفه همان قسم رفتار نماید.

407 اگر خون استحاضه در باطن باشد و بیرون نیاید، وضو و غسل باطل نمی‏شود.و اگر بیرون بیاید، هر چند کم باشد، وضو و غسل را به تفصیلى که گذشت باطل می‏کند.

408 زن مستحاضه اگر بعد از نماز خود را وارسى کند و خون نبیند اگر چه بداند دوباره خون می‏آید، با وضویى که دارد می‏تواند نماز بخواند.

409 زن مستحاضه اگر بداند از وقتى که مشغول وضو یا غسل شده، خونى از او بیرون نیامده و تا بعد از نماز هم خون در داخل فرج نیست و بیرون نمی‏آید، می‏تواند خواندن نماز را تاخیر بیندازد.

410 اگر مستحاضه بداند که پیش از گذشتن وقت نماز به کلى پاک می‏شود یا به‏اندازه خواندن نماز، خون بند می‏آید، باید صبر کند و نماز را در وقتى که پاک است بخواند.

411 اگر بعد از وضو و غسل، خون در ظاهر قطع شود و مستحاضه بداند که اگر نماز را تاخیر بیندازد، به مقدارى که وضو و غسل و نماز را به جا آورد، به کلى پاک می‏شود، باید نماز را تاخیر بیندازد و موقعى که به کلى پاک شد، دوباره وضو و غسل را بجا آورد و نماز را بخواند. و اگر وقت نماز تنگ شد، لازم نیست وضو و غسل را دوباره به جا آورد، بلکه با وضو و غسلى که دارد، می‏تواند نماز بخواند.

412 مستحاضه کثیره و متوسطه وقتى به کلى از خون پاک شد باید غسل کند.ولى اگر بداند از وقتى که براى نماز پیش، مشغول غسل شده دیگر خون نیامده لازم نیست دوباره غسل نماید.

413 مستحاضه قلیله بعداز وضو، و مستحاضه کثیره و متوسطه بعد از غسل و وضو باید فورا مشغول نماز شود، ولى گفتن اذان و اقامه و خواندن دعاهاى قبل از نماز اشکال ندارد. و در نماز هم می‏تواند کارهاى مستحب مثل قنوت و غیر آن را بجاآورد.

414 زن مستحاضه اگر بین غسل و نماز فاصله بیندازد، باید دوباره غسل کند و بلافاصله مشغول نماز شود. ولى اگر خون در داخل فضاى فرج نیاید، غسل لازم نیست.

415 اگر خون استحاضه زن جریان داشته باشد و قطع نشود، چنانچه براى او ضرر نداشته باشد، باید پیش از غسل و بعد از آن به وسیله پنبه از بیرون آمدن خون جلوگیرى کند. ولى اگر همیشه جریان ندارد، فقط باید بعد از وضو و غسل از بیرون آمدن خون جلوگیرى نماید. و چنانچه کوتاهى کند و خون بیرون آید، باید دوباره کسل کند و وضو هم بگیرد و اگر نماز هم خوانده، باید دوباره بخواند.

416 اگر در موقع غسل خون قطع نشود، غسل صحیح است. ولى اگر در بین غسل،استحاضه متوسطه کثیره شود، واجب است چنانچه مشغول غسل ترتیبى یا ارتماسى‏بوده همان را از سر بگیرد.

417 احتیاط واجب آن است که زن مستحاضه در تمام روزى که روزه است، به‏مقدارى که می‏تواند از بیرون آمدن خون جلوگیرى کند.

418 روزه زن مستحاضه‏اى که غسل بر او واجب می‏باشد، در صورتى صحیح است که در روز غسلهایى را که براى نمازهاى روزش واجب است، انجام دهد. و نیز بنابر احتیاط واجب باید غسل نماز مغرب و عشاى شبى که می‏خواهد فرداى آن را روزه بگیرد بجا آورد. ولى اگر براى نماز مغرب و عشا غسل نکند و براى خواندن نماز شب پیش از اذان صبح غسل نماید و در روز هم غسلهایى را که براى نمازهاى روزش واجب است بجا آورد، روزه او صحیح است.

419 اگر بعد از نماز عصر مستحاضه شود و تا غروب غسل نکند، روزه او صحیح است.

420 اگر استحاضه قلیله زن پیش از نماز متوسطه یا کثیره شود، باید کارهاى متوسطه یا کثیره را که گفته شد انجام دهد. و اگر استحاضه متوسطه، کثیره شود بایدکارهاى استحاضه کثیره را انجام دهد. و چنانچه براى استحاضه متوسطه غسل کرده باشد، فایده ندارد و باید دوباره براى کثیره غسل کند.

421 اگر در بین نماز، استحاضه متوسطه زن کثیره شود، باید نماز را بشکند و براى استحاضه کثیره غسل کند و وضو بگیرد و کارهاى دیگر آن را انجام دهد و همان نماز را بخواند. و اگر براى هیچ کدام از غسل و وضو وقت ندارد، باید دو تیمم کند، یکى بدل از غسل و دیگرى بدل از وضو. و اگر براى یکى از آنها وقت ندارد،باید عوض آن تیمم کند و دیگرى را بجا آورد. ولى اگر براى تیمم هم وقت ندارد،نمی‏تواند نماز را بشکند، و باید نماز را تمام کند، و بنابر احتیاط واجب قضا نماید. و همچنین است اگر در بین نماز استحاضه قلیله او متوسطه یا کثیره شود.

422 اگر در بین نماز، خون بند بیاید و مستحاضه نداند که در باطن هم قطع شده یا نه، چنانچه بعد از نماز بفهمد قطع شده بوده، باید وضو و غسل و نماز را دوباره بجا آورد.

423 اگر استحاضه کثیره زن متوسطه شود، باید براى نماز اول، عمل کثیره و براى نمازهاى بعد، عمل متوسطه را بجا آورد. مثلا اگر پیش از نماز ظهر استحاضه کثیره متوسطه شود، باید براى نماز ظهر غسل کند و براى نماز عصر و مغرب و عشا فقط وضو بگیرد. ولى اگر براى نماز ظهر غسل نکند و فقط به مقدار نماز عصر وقت داشته باشد، باید براى نماز عصر غسل نماید. و اگر براى نماز عصر هم غسل نکند،باید براى نماز مغرب غسل کند. و اگر براى آن هم غسل نکند و فقط به مقدار نماز عشا وقت داشته باشد، باید براى عشا غسل نماید.

424 اگر پیش از هر نماز خون مستحاضه کثیره قطع شود و دوباره بیاید، براى‏هر نماز باید یک غسل بجا آورد. ولى اگر بعد از غسل و پیش از نماز قطع شود، چنانچه وقت تنگ باشد که نتواند غسل کند و نماز را در وقت بخواند، با همان غسل می‏تواند نماز را بخواند و همین طور است‏حکم وضو.

425 اگر استحاضه کثیره قلیله شود، باید براى نماز اول عمل کثیره و براى نمازهاى بعد عمل قلیله را انجام دهد. و نیز اگر استحاضه متوسطه قلیله شود، باید براى نماز اول، عمل متوسطه و براى نمازهاى بعد عمل قلیله را بجا آورد.

426 اگر مستحاضه یکى از کارهایى را که بر او واجب می‏باشد حتى عوض کردن پنبه را ترک کند، نمازش باطل است.

427 مستحاضه قلیله اگر بخواهد غیر از نماز کارى انجام دهد، که شرط آن وضو داشتن است، مثلا بخواهد جایى از بدن خود را به خط قرآن برساند، باید وضو بگیرد، و وضویى که براى نماز گرفته کافى نیست، بنابر احتیاط واجب.

428 سوره‏اى که سجده واجب دارد براى زن مستحاضه اشکال ندارد، ولى نزدیکى شوهر با او بنابر احتیاط واجب در صورتى حلال می‏شود که غسل کند، اگر چه کارهاى دیگرى را که براى نماز واجب است، مثل وضو و عوض کردن پنبه و دستمال انجام نداده باشد.

429 اگر زن در استحاضه کثیره یا متوسطه بخواهد پیش از وقت نماز جایى از بدن خود را به خط قرآن برساند، باید غسل کند و وضو هم بگیرد.

430 نماز آیات بر مستحاضه واجب است. و باید براى نماز آیات هم کارهایى را که براى نماز یومیه گفته شد، انجام دهد.

431 هرگاه در وقت نماز یومیه نماز آیات بر مستحاضه واجب شود، اگر چه بخواهد هر دو را پشت‏سر هم به جا آورد، باید براى نماز آیات هم تمام کارهایى را که براى نماز یومیه او واجب است، انجام دهد. و احتیاط واجب آن است که هر دو را با یک غسل و وضو به جا نیاورد.

432 اگر زن مستحاضه بخواهد نماز قضا بخواند، باید براى هر نماز کارهایى را که براى نماز ادا بر او واجب است بجا آورد.

433 اگر زن بداند خونى که از او خارج می‏شود خون زخم نیست و شرعا حکم حیض و نفاس را ندارد، بنابر احتیاط واجب باید به دستور استحاضه عمل کند.بلکه اگر شک داشته باشد که خون استحاضه است‏یا خونهاى دیگر، چنانچه نشانه آنها را نداشته باشد، بنابر احتیاط واجب باید کارهاى استحاضه را انجام دهد.



  



نوشته شده در تاریخ دوشنبه 2 فروردین 1389 توسط مهدی
 
تمامی حقوق این وبلاگ محفوظ است | تهیه و طراحی : مهدی شعبان | :