X
تبلیغات
رایتل

در زیر براتون چندتا قاعده میذارم که ممکنه هم مربوط به روخوانی باشه و هم تجوید.

اسامی قواعد زیر رو ممکنه تا حالا نشنیده باشید چون اسمهاشون رو خودم روشون گذاشتم:

1- قاعده ی تبدیل صدای بلند به کوتاه:

هرگاه در آخر کلمه ای یکی از صداهای بلند (و-ا-ی)باشد و این کلمه به الف وصل، برسد،آنگاه صدای بلند ما به صدای کوتاه متناسب با آن صدای بلند تبدیل میشود:


مثلا:            

اگه در عبارت بالا دقت کنید در کلمه اولوا، واو دوم که در آخر کلمه اومده(حرف الف در آخر این کلمه،الف زینت است و خوانده نمیشود پس حرف آخر واو است) صدای بلنده و چون به الف وصل رسیده(که با رنگ آبی مشخص شده) پس به صدای کوتاه متناسب با خودش که همون حرکت «ــُ» هست تبدیل میشه.

در مورد الف و یاء هم همین طور است.

2-کلمه «الله» و «اللّهم» اگرچه ممکن است در برخی از قرآن های عثمان طه به فتح لام(صدای کوتاه) نوشته شود اما با صدای بلند الف خوانده میشوند.


3- گفتن بسم الله در هنگام تلاوت قرآن از حالتهای زیر خارج نیست:

الف)واجب: گفتن بسم الله الرحمن الرحیم در ابتدای هر سوره(بجز سوره توبه) واجب است و باید این بسم الله را به نیت ، بسم الله همان سوره گفت.


ب)حرام: گفتن بسم الله در ابتدا و وسط(و بطور کلی هرجای) سوره توبه حرام است و جایز نیست زیرا این سوره برای برائت و بیزاری از مشرکان نازل شده درحالیکه بسم الله الرحمن الرحیم، رحمت خداست و رحمت با بیزاری سازگار نیست به همین خاطر هم این سوره، بسم الله ندارد.


ج)مستحب:گفتن بسم الله در وسط سوره ها ی قرآن(بجز سوره توبه) مستحب است. منظور از مستحب،مستحب شرعی و فقهی نیست بلکه منظور بعنوان یک امر پسندیده و نیکو است.



نوشته شده در تاریخ جمعه 25 شهریور 1390 توسط مهدی
 
تمامی حقوق این وبلاگ محفوظ است | تهیه و طراحی : مهدی شعبان | :