X
تبلیغات
رایتل

یکی از چیزای که دشمنان خیلی توی بوق و کرنا میکنن ماجرای اعدام های تابستون سال 1367 هست که توی اون تعدادی از منافقین به دستور حضرت امام(ره)  اعدام میشن.دشمنان انقلاب و ایران هی میگن که این کار یه کار بی رحمانه بوده و نباید امام خمینی(ره) این کار رو میکرده. اصلا چرا باید این افراد رو که زندانی بودن اعدام میکردن؟؟؟ این کار برخلاف حقوق بشره و ...!

اما ماجرا اگه روشن بشه و به دور از هیاهوی تبلیغاتی بیان بشه شاید واقعیت روشن تر بشه و مخاطبین ،راحت تر بتونن در مورد این کار قضاوت منصفانه بکنن!

در سال 67 بعد از اینکه منافقین خائن با حمایت ارتش بعث به داخل ایران تجاوز کردن، امام خمینی(ره) در مورد منافقینی که توی زندان بودن یه حکم جدید صادر میکنن و اونم اینه که پرونده منافقینی که توی زندان بوده و هنوزم بر سر موضع خودشون هستن دوباره بررسی بشه و برای اونهایی که برنامه هایی در داخل زندان ،هماهنگ با منافقین بیرون زندان، برای شورش توی زندان داشتن، حکم اعدام صادر بشه!

 

 از دلایل صدور این حکم میتونم به مواردی همچون وضعیت کلی نیروهای نظامی ایران توی جبهه ها،روحیه مردم داخل کشور به خاطر انعکاس اخبار جبهه ها،تبلیغات وسیع رادیوهای بیگانه درباره پیشروی عراق،ورود مستقیم آمریکا به جنگ با ایران با زدن هواپیمای مسافربری ایران بر فراز خلیج فارس، ورود نیروهای منافقین به داخل خاک ایران و تصرف چند روستا و شهر اسلام آباد غرب،بروز تنش هایی در داخل زندان، شروع شدن فعالیت بعضی از هوادارن منافقین در سطح جامعه و ایجاد حرکت هایی برای برپا کردن آشوب و شورش،انتشار پیامهای مستمر منافقین از طریق رادیوهای متعلق به اونها و تشویق مردم به شورش ، اشاره کرد.

توی این شرایط حساس بود که حضرت امام از مسئولین مربوطه میخواد که ضمن بررسی پرونده مجدد اون دسته از منافقینی که توی زندان همچنان بر سر مواضع خصمانه ی خودشون هستن، رو به عنوان نیروهای یک سازمان محارب، که با استفاده از شرایط موجود در صدد هستن تا آشوب برپا کنن با اونها برخورد کرده و به اعدام محکومشون کنن!

توی حکم حضرت امام خطاب به مسئولان مربوطه اینجور اومده که: «از آنجا که منافقین خائن به هیچ وجه به اسلام معتقد نبوده و هر چه می‌گویند از روی حیله و نفاق آنهاست و به اقرار سران آنها از اسلام ارتداد پیدا کرده‌اند، با توجه به محارب بودن آنها و جنگ کلاسیک آنها در شمال و غرب و جنوب کشور با همکاری‌های حزب بعث عراق و نیز جاسوسی آنها برای صدام علیه ملت مسلمان ما ، و با توجه به ارتباط آنان با استکبار جهانی و ضربات ناجوانمردانهٔ آنان از ابتدای تشکیل نظام جمهوری اسلامی تا کنون، کسانی که در زندان‌های سراسر کشور بر سر موضع نفاق خود پافشاری کرده و می‌کنند، محارب و محکوم به اعدام می‌باشند .»

همونطور که دید این حکم مربوط میشه به اون منافقینی که دست از موضع خصمانه و دشمنی خودشون برنداشتن و در حکم محارب هستن و محارب هم از نظر شرعی محکوم به اعدام هست.

البته تشخیص اینکه کدوم یک از اونها داخل در این حکم هستن هم به عهده ی رای اکثریت قاضی شرع، یعنی دادستان و نماینده ی وزارت اطلاعات گذاشته میشه! و اونهایی که توبه میکردن و از منافقین برائت می جستن اعدام نمیشدن! یعنی شرایط کاملا محیا بود که هرکی میخواد توبه کنه یا هرکی میخواد بر مواضع خودش باشه و اعدام بشه!

حالا در نظر بگیرید منافقینی که جنایتهای زیاد و مختلفی رو در حق ملت خودشون انجام داده بودن و به ملت خودشون خیانت کرده بودن اگه بازم دستشون باز می موند و توی زندان دست به بلوا و آشوب میزدن و در بیرون زندان هم مردم رو به شورش و آشوب تحریک میکردن چه اتفاقی ممکن بود بیفته اما اعدام محاربین از اونها میتونست در اون شرایط سخت و حساس جنگ چه تاثیر مثبتی در خاموش کردن این فتنه و تضعیف روحیه دشمن و تقویت روحیه نیروهای اسلام داشته باشه!



نوشته شده در تاریخ سه‌شنبه 8 بهمن 1392 توسط مهدی
 
تمامی حقوق این وبلاگ محفوظ است | تهیه و طراحی : مهدی شعبان | :